Napakasimple kong Panda Bear nung una, malambot, cute, pinagtitinginan ng mga bata, para silang mga hayuk na halimaw na kung makatingin sakin kala mo ako na lang ang natitirang panda bear sa mundo.
Pero ito talaga ang kwento hindi talaga ako isang stuff toy =), isa lang nman akong bata na gustong magsulat ng mga kwentong matagal ko ng kinikimkim. Makalaglag panty nga naman!!!! Pero di ko alam kung bakit tinawag ako na moochi nung kaibigan ko at ang kapal ng mukha nya!!, sya daw kasi nakabili sakin. Eh khit singkong duling wla ako natanggap..., doon ko naisip na mapang-api ang mga pinoy sa kapwa nilang pinoy."Crab mentality" kung tawaging para tayong mga naghihilahan na talangka para makapasok sa balde may isa lang problema khit walong galamay wala tayo para maging masipag.
Napag-usapan lang natin yan kaya bumalik tayo sa totoong mahalaga "AKO." Si yechah ang malditang pasosyal na bata na sa totoo ay pulubi lang naman sa tapat ng bahay namen ang nagsasabing pagmamay-ari nya daw ako (naisip ko na nga "siguro may crush toh saken").
Di ko lang sinasabi baka sabihan ako na makapal ang face ko, pero sobrang gwapo kong toh malaki ang posibilidad hahaha...
Ang nanay syempre ang nagpasok sa utak ko na gwapo ako, kaya sya ang sisihin nyo, siguro sa lahat ng tambay na kilala nyo ako lang ang walang bisyo, hindi ako naninigarilyo, hindi ako umiinom, hindi ako nagrarugby, kahit nga spelling ng siyabuu di ko alam. Naisip ko nalang bigla na magbibisyo pa ba ko eh pangkain ko, damit ko, gamit ko, kompyuter ko, dugo ko, fats sa katawan, kamay at paa at pati lahat ng meron ako galing lahat sa magulang ko. Tapos pati bisyo ko sa kanila LANGYA!!!...para akong gumaya sa kina-aayawan kong tao sa buong mundo.....
ung kapitbahay namen.
Hindi nman ako ung tipikal na tambay na talagang tambay, ung tambay sa sari-sari store, tambay sa bahay, tambay sa basketball court, tambay sa bahay kabi-kabilang bahay ( na hindi ko pa naman nagagawa at wala akong balak gawin..) at pinaka malala ung mga tambay sa kalye na nakakabulag mata dahil walang suot na t-shirt, naiisip ko sa mga taong ganun lalo nilang sinasabi na tambay kasi wala silang trabaho kaya tambay sila kaya wala silang pang bili ng t-shirt o sando.Pero syempre la ko magagawa "looks could be deceiving nga nman."
Ang kongklusyon lang don eh isa akong tambay sa bahay pero yun talaga ang dapat dahil dito ako kumikita ng pera sa lahat ng tambay ako ang may trabaho, kung anung trabaho meron ako un na ang secret. Isa akong promonanteng manunulat (hindi un ang trabaho ko) yan talaga si moochi sa totoong buhay sa sobrang dami ang naiimagine ko kasama na ang mga ilusyon at kalib*gan paminsan-minsan pag sumasakay lang ako sa biro ng taong syang malib*g talaga, pati mga kwento ng titser ko tungkol sa E.S.P at skeletal model na gumagalaw sa marcos building.
Natutunan kong kilalanin ang sarili ko na mapagmasid at mapanuri sa mga nangyayari sa paligid, wala akong third eye o ung katulad sa anime na nababasa ang isip ng tao, di rin ako si Madam Auring na always predict the future kung sino next boyfriend nya.
Napag-isipan ko na ding maging isang "malayang manunulat"(kung tutuusin di ko magets tong word na toh pero ginamit ko sya>.<). Di ko alam kung nauto lang ako ng kaklase ko noong grade 3 pero nagustuhan ko na ding magsulat ng mga bagay-bagay serious man, editorial, sport, features, or trivia. Basta sabi lang ni Mama "follow ur heart anak" tpos nagsecond demotion pah ung commercial na "suportahan taka" ay naku signs na yan ni Lord saken...
Marami din akong naging pangarap habang lumalaki ako di ako basta basta napunta sa pagiging writer..
Knder ako gusto kong maging action star tulad ni FPJ..
Noong Grade 1 ako nahilig si ate pati mga klasmeyt ko sa backstreet boys..ah la na gusto kong maging frontstreet boys ng philippines....
Ng tumuntong ako ng Grade 2 nagkaroon ako ng dalawang dreams...naisip ko maging sadista ng ipis para di naiinis si Mama chaka pilot....
Grade 3 naku un na gusto kong maging writer...pero mga ibong adarna books palang ang gusto kong isulat noon..
Grade 4 naisip kong maging Director....Langya yan..!!! tapang ko kapag naaalala ko toh...Kala ko kasi ang director eh ung tao na sinasaluduhan ng sundalo. Lagi ko pa nman sinasabi sa Tatay ko na pangarap ko toh.
Grade 5 ako naku aga ko tinamad gusto kong maging anak ng mayaman...period!!
Grade 6 gusto ko naman mag-abugado, narinig ko kasi na malaki ang sahod gagawa lang ako nung law suit may halaga na milyon2x.Astig ang kamay ko at ballpen gumagawa ng pera.
1st year highskul tumaas ang pangarap ng bata..,gusto ko ng maging presidente..
Kwento ng titser ko..
Noong kopong2x days pa ni Marcos sa elementarya tinanong sila kung anu gusto nilang maging
Titser ni Marcos:"Mr.Marcos what do you want to be?"
Marcos:tayo kagad walang humihinga sa paligid"I will be the president of the republic of the philippines."
kung ako naman toh ngaun..
Titser ko:"Mr.Moochi what do you want to be?"
Moochi:nagulat sa tanong...biglang pinawisan natuwa sa senaryo dahil maingay ang lahat ( yes...maingay sila di nila ko maririnig)sabay lunok ng laway..."I....I w..well..be da...ahmmm..p..pre..cedent..o..of..da..ahmm.....ahh..
Mam..ung nakaupoh poh sa bansa naten"
klasmeyt:"hahahahahah.....wah.......hahahah"
Titser ko:"sitdown"
peste yan naiimagine ko pa lang....kagimbal2x
Kaya ngaun bumagsak ako sa pagsusulat ng kalokohan.
No comments:
Post a Comment